kombine omuz

sağlığın bu kadar önemli olduğunu kavramak için hasteneye gitmenin gerekmediğine inanmaktayım. insanlar kendi bireysel düşüncelerini ortaya koymaksızın, maddi olarak kendi gelişimlerini, sağlık sektöründe yol aldırmaktalar. ben bunu yeni öğrenmedim. kimse benim yaşam garantim olamaz. sağlık; yakalayabildiğin gelişimsel refahın devamıdır. bu sayede insan durumun maddesel olmadığını hemen anlayabilir. ancak sistemsel evrim bunu asla kabul etmez. kapıda bekler ve ölmeyecek isen bana boğun eğeceksin der. bürokrasi gerçekten o kadar hızlı işler ki, anlamazsın. donup kalır insan. seni jurnalci zanneden birkaç sistematik güvenliği ekarte ederken, yakana yapışan yeşil gözlü ve trakya şiveli hemşireye boğun eğmezsin. kural, seni yıkmaya zorlamaz. sistem zorlar. bu elenmesi gereken evrimsel bir süreç değildir. bu kadar derin de değildir hiçbir şey. adam geçirmez. meraktan ölürsün. içeri sızarsın. korkudan ölürsün. gerçek sistemlilik açısından falsodur. zira insan hastahanenin günlük yaşantısal bir ortam olduğunu zanneder. hepimizin tepkiselliği bu yöndedir. durum kişisel eğitimden çok kolektif saygı maharetidir. her insan korkar, merak eder, içeri dalar, insan döver, sevinir, şaşırır. çok farklıdır. herşey yaşamsaldır. bu bakımdan bir gerek vardır öte çizgiye geçmemeye. ancak insanlara söylemezsek, hiçbir anlamı yoktur. geçeceklerdir. geçeceğimdir. kıyas kabul insandır.

önemsezi

kimse anlamayabilir, bu doğal ve gerekendir. zaten anlamayan önemli olandır aslında. farkederiz hemen politik olan anlaşılmaz. politik olan bireysel amaçtır. latincedir. sankristçedir belkide. umur ve iştigal etmez. uygunluk açısından, bulunduğun kolektifle ilgilidir. seni, beni enterese etmez çoğu şey. kişisel olan bir bütünlük açısından egosaldır ama bir bütünü tanımladığından, saygı duyulur. kimsenin ezildiğinden veya sergilediği etkiden baz alınmaz, katkıladığı eylemsellikten baz alınır olmudu dünya iğrençleşir. açıkçası zaten küçüktü olduğumuz yer. şimdi daha da küçülüyor sanırım. bu bizim politikliğimizden kaynaklandığından söylemek gerekir; gitmediğimiz yerler için fikir yürütmemeli. sanrı olduğunu bildiğin servet; aile belki senin için. ama değil. hürmet etmeyeceğimiz kişiliklerimiz olduğu gerçektir. para ya da kredi geçmez. anca böyle anlarız bunu. bence bir pul, eder eksikişilik.